Kennis maken met mijn nieuwe familie

Shih Tzu Olaf bij zijn thuiskomst

Ik werd geboren op 1 juli 2015. Samen met mijn broertjes en zusje groeide ik op bij mijn mama, papa en heel wat ooms en tantes. Het was een hele leuke tijd. We konden samen spelen en ravotten. Leerden van onze mama wat mag en niet mag. Maar weet je wat ik niet wist? Dat ik niet bij mijn mama mocht blijven. Dat ik op een dag moest verhuizen naar een andere mama, een menselijke mama.

Vandaag, 11 september 2015, nam een vreemde mevrouw me weg van mijn broertjes en zusjes. Ze zag er wel lief uit, maar toch was ik heel verdrietig. Onderweg begon ik hevig te janken en blaffen. Ik wou terug naar huis. Af en toe stopte ze even om me te troosten, maar toch moest ik telkens weer in de reistas. Ze reed verder naar een plek die ik nog nooit had gezien.

We kwamen toe aan een school. Daar waren heel veel kindjes en dat vond ik wel leuk. Heel wat kindjes kwamen op me wrijven, maar ik mocht van mijn nieuwe mama niet rondlopen. Ik moest op haar schoot blijven zitten. Toen kwam er een meisje met blonde haren naar me toe. Ze was superblij en nam me meteen in haar armen en liet me aan alle kindjes zien. Dat meisje is nu mijn zusje, mijn menselijk zusje.

Toen reden we naar een groot huis. Ik mocht meteen in huis lopen en overal aan snuffelen. Mijn nieuwe baasjes bleven op afstand naar me kijken. Al snel vond ik een matje met eten en drinken. Dat vond ik wel leuk. Er was ook een kooi met een warme, dikke mand vol met speelgoedjes. Ik haalde alle speelgoedjes er uit en ging dan zelf in de mand liggen. Ik viel meteen in slaap want het was een hele drukke dag geweest.

Shih Tzu Olaf slaapt voor het eerst in zijn benche

Toen ik terug wakker was werd ik meteen geknuffeld en gingen we naar buiten. Ik leerde andere honden kennen en een poes. Die honden begonnen meteen aan mijn poep te ruiken en dat vond ik niet fijn. Ik blafte even fel en geschrokken liepen ze weg. Mijn baasje had mijn reistas mee en zette die op de grond. Er liepen heel wat kinderen in de tuin en mijn baasje liet weten dat ze niet aan de reistas mochten komen. Dat had ik snel begrepen en ik stak me weg in mijn tas.

Het ergste van de dag moest nog komen. Toen het donker werd moest ik in mijn bench liggen met het deurtje dicht. Het licht werd uit gedaan en iedereen ging weg. Het was akelig stil in huis en ik was helemaal alleen. Dat vond ik niet leuk, dus ik begon stilletjes te janken. Er kwam niemand, dus ik ging wat luider janken. Nog steeds kwam er niemand. Ik gaf het op en viel doodop in slaap. Ik lag op zijn minst warm en zacht, maar leuk vond ik het niet.

Reacties